Paraulas Perdudas

Degun i fa jamai atencion, a la senhaletica textuala, çò qu'a l'escòla apelavan la ponctuacion.
Ieu soi assegurat qu'aquò's lo lengatge universal, mai que l'Esperanto o l'ingles de comunicacion (o l'argent, perque pas, aquò's una causa que tot lo monde coneis...manca los que n'an pas, alai en Africa, mas bon, comptan jamai aqueles...).

Aqui comença lo cors :

Lo ...

Aquò's pas grand-causa, tres punts. Es çò que cal escriure quand as res a dire.
Exemple : -...

Las ()

Son bessonas, l'una va jamai sens l'autra. Personalament, tròbi que balha un costat suau, una lentor a la frasa, la rend tota...cossí dire...apasimada ?
Es la bordilha que servís per botar tot çò que capitatz pas de botar dins la frasa.
Exemple : -Adiu (filh de garça, espèri que cremaràs en infèrn pendent mil ans, que se te prèni encara un còp amb ma fèmna t'i mandarai directament)

Lo .

Aquèl es categoric. Quand òm te fot un . dins lo morre, après dises pas res.
Per ieu, lo . es totalitari, lo . es fascista, mòrt al . En mai, vòl totjorn aver rason e clavar totas las frasas. E encara. E encara. Mas, lo fa exprès ! Hé, hé, ai ganhat !
Exemple : pas cap d'exemple, soi en grèva, contra los . Punt.

Lo !

Servís a pas tostemps botar de. De vèser mai naut.

Lo ?

De qué ?

Los " "

Los espanhòls dison "las comillas", e òc, as totjorn l'impression qu'aquèlas bèstias
te van manjar las letras que lor as balhat en patura, grand fòl que siás. Per sauvar las letras, val melhor utilisar los -, eles son regulars, i a pas jamai de problemas amb los -, visca los -.

Ara, un pauc de practica. A la lutz de çò qu'avèm vist mai de naut, podèm donc començar de bastir quicòm.
Vaqui una convèrsa sancèra, sens un sol mot, per plan vos montrar que la vertadièra lenga dels signes es pas la qu'òm pensa.

- !
- ! , ?
- , , ?
- ...
- ... ?
- ( )
- ??
- (( ))
- ???
- , , , , , : , !
-... ! ?
- ( ) : " "
- ! !

Soi segur qu'avètz pas besonh de traduccion, mas, per ben apuejar sul fach qu'aquò's quand mema plan tarrible, vaqui çò que balha en bon occitan :

- Adiu !
- Adiu ! Vas plan ?
- Plan, òc, e tu ?
-Òòòf...
-Ah...que t'arriba ?
-Pfff
-E ben ?
-Mas encara ?
-Ai la garganta blanca, mal de cap, los uolhs rotges, las aurelhas blocadas, las articulacions parièr : en brèu, soi malaute !
-E ben... mon paure ! E lo metge ?
-Bah, lo metge (entre nos aquèla raça val pas gaire), m'a ditz : "Fa res, aquò passarà" !
-M'en parlas pas ! Son ben totis parièrs !

Vaqui. Es estonant, non, de vèser cossí tot lo monde pòt comprendre la discutida, d'onte siá dins lo monde, un còp qu'avèm escafat los mots !

Mas atencion ! Coma dins tota lenga, i a dialectalisacion (manca en inglès de comunicacion, en francès estandard, en pau-valerian, mas per contra n'i a ben en argent, segon la moneda emplegada). Doncas los qu'an revirat aital se son pas enganats, es simplament un autre dialècte de ponctuacion :

-Nicòla !
-Coquinòt ! As manjat la confitura ?
-Un, dos, tres ?
-Benleu...
-Castanha...Es aqui lo mes de mai ?
-Petroleta...
-Cossí ?
-Graulàs...
-E alavetz ?
-Urg, urg, urg, urg, urg : bromi, gròar ! (N.B : la trapa aqui, es lo substrat pròto-basc, que rend la transcripcion malaisada)
-Lava la bugada ! Non ?
-Ustrias-Melbá (òli, burre, vinagre) : "Jol Pont de Mirabèèèèèl"
-Sarremilhòca ! Sarremilhòca !

Mas, evidentament, soi segur que la possibilitat d'una tala transcripcion vos aviá pas escapat.

A lèu per un autre cors.

Pons