Paraulas Perdudas

-Va plan, n'en trobaràs una autra !
-M'as plan vist ?
-N'en vales un autre !
-Siàs quitament pas fotuda de m'a'char dins los uèlhs per me dire aquò !
geinada
-Siàs pas òrre vòli dire ! I a pièger !
-Mercés, aquò fai plaser, francament...
-Non ! Es pas çò que voliái dire ! Enfin, te descoratja pas, es lo principal !
aire de pietat, votz suauda e uèlhs lusents
-Saps que...la Inès... creguèri l'ausir dire que pensava que deviás aver una conversa interessanta..."

Amb aquò, anirem luènh...

Pons

-Pons, un dia que't caurà disèr perqué...
-...
-Perqué, Pons ?
-Perqué qué ?
-Perqué "Pons" ?
-Es aital.
-Mès... n'es pas lo ton nom vertadèr ?
-Ah bon ?
-Voi disèr...en pujar totara, qu'èi vist que sus la bostia de letras n'era pas marcat aquò, qu'era marcat...
-Sabi plan çò que i a escrich. Soi ieu que botèri l'etiqueta !
-Alavetz... perqué t'apèri Pons ?
-M'apèlas aital dempuèi que nos parlam. Perqué cambiar ?
-La vertat es que...
-Pons t'agrada pas ?
-N'es pas aquò...
-Los escaisses te geinan ?
-Es de vèder lo ton nom escrivut...
-As jamai cercat a lo conèisser tanpauc avant !
-Qu'avèvi l'impression que i a causas que ne vòs pas briga parlar...
-...
-Tot aquò me geina...
-Ont es lo problèma ? Que m'apelèssi Pons o quicòm mai, de qué cambia ?
-Es...saps...quand èm aquiu...dens lo lèit...e que hasèm...saps que...jo que pensi "Pons" hòrt, hòrt...que te'u marmusi dens l'aurelha...
-O crides tanben...
-...òc...a còps...mès, com disèr, adara qu'èi vist un nom...aute...qu'èi l'impression que n'es pas mèi tu, dab jo, dens aquèth lèit... qu'es un estrangièr...fin finau qu'èi l'impression de ne pas te conèisher briga...
-Es çò que m'agrada a ieu.

Pons